مدتهاست دارد دیر می شود!

درخواست حذف این مطلب

دیروز و امروز خبر تکان دهنده ای در رسانه ها منتشر شده است مبنی بر تعرض معاون آموزشی یک دبیرستان به دانش آموزان. آن طور که رسانه ها نوشته اند، او علاوه بر نمایش و صحبت های با دانش آموزان آنها را به انجام س وامی داشت و خودش هم به آنها می کرد.



این رفتار تکان دهنده موجی از خشم بین مردم برانگیخت. اما موضوع به دانش آموزان، موضوع تازه ای نیست و قبلا هم گاه و بیگاه خبرهایی در این زمینه منتشر شده است.
در گزارش ها و مطالبی که قبلا منتشر کرده بودیم، آمده است:
"یک دادگستری درباره مخفی کاری آموزش و پرورش در مورد تعرض کادر آموزشی به دانش آموزان گفت: پوشی به این معنا که مقامات آموزش و پرورش بعد از آگاهی از قضایای این چنینی ع العمل فوری قضایی و پیشگیرانه نشان ندهند غیر قابل قبول است."

«کودک و نوجوان باید به روشنی و بدون تعارف و مجامله بدانند چه نقاطی از بدن او حریم مطلق محسوب می شود و هیچ فردی حق لمس و نگاه به آن را ندارد جز در مواردی که مثلا ضرورت های بهداشتی و پزشکی ایجاب کند.»

بهتر است والدین تلاش کنند که از بروز آزار و خشونت نسبت به فرزندانشان جلوگیری کنند. آن ها در جریان پیش گیری از خشونت لازم است به ک ن خود آموزش های لازم را از همان سنین کودکی، بدهند. والدین باید نام اندام های کودک را به وی آموزش دهند، همان طور که نام سایر اندام ها را یاد می دهند.

روان شناسان معتقدند که کودک تا سن ۵ سالگی باید آگاه باشد که برخی اندام ها حریم خصوصی هستند. کودک پس از شناخت حریم خصوصی بدن، باید آگاه باشد که هیج اجازه ندارد به آن ها دست بزند.

ک ن باید «نه» گفتن را یاد بگیرند و مطلع باشند که می توانند درباره بدنشان تصمیم بگیرند و در مقابل اجبار دیگران، مقاومت کنند. در عین حال باید به آن ها آموزش داد که اجازه دارند درباره حریم خصوصیشان با والدین صحبت کنند و هیچ رازی را از والدین خود مخفی نگه ندارند.

این که کودک به والدین خود اطمینان داشه باشد و بتواند در مورد هر مسئله ای بدون ترس و نگرانی صحبت کند، آموزشی است که والدین مسئول آن هستند. هر چقدر والدین نسبت به مسائل کم ِتر با کودک صحبت کنند و به وی آموزش های لازم را ندهند، امکان مکالمه درباره این مسائل کم تر می شود و اگر کودک مورد خشونت و آزار قرار گیرد، کم تر احتمال دارد که با والدین خود در این باره صحبت کند.