اگر فر نبود

درخواست حذف این مطلب

چند سال پیش تصمیم گرفتم مدتی اینطور فکر کنم که: فردا هرگز نخواهد آمد! بعضی از شما از جمله نگین و مهربانو باید یادتون باشه، یه سری از پست هام با این عنوان نوشته می شد: 

if tomorrow never come

چون شنیده بودم که ایده ی جدید و درست اینه که فکر کنی امروز آ ین روز زندگیته! اونوقت آدم بهترین کارهایی که دلش می خواد رو انجام میده و از اونروز لذت می بره و هر روز اون روز رو تکرار میکنه و دیگه میشه خوشبخت ترین آدم روی زمین!!! 

در اونصورت آدم هر حرف قشنگ و مثبتی برای گفتن به ی داره میزنه، بخصوص گفتن: دوستت دارم... چقدر چشم های قشنگی داری... من اشتباه که... یا، تو زن بسیار زیبایی هستی، تو مرد مهربون و خوش تیپی هستی، منو ببخش برای... ووو 

یا هر خوراکی خوشمزه که دلت می خواد رو بدون ترس از بیماری و  چاق شدن می خوری. هر جا دلت می خواسته و جرئتشو نداشتی یا برای رفتن به اونجا پول ج نمی کردی و یا هزار کار دیگه.

ولی این متد کار نکرد...  اصلآ کار نکرد.

حتی باید بگم خیلی هم بد بود، چون وقت برای هیچکدومش نبود و سرخورده نشستم سر جام. انگار یه موش آزمایشگاهی شده بودم که باید با سرعت صد کیلومتر یا بیشتر در ساعت می دویدم و آ شب هم می دیدم فقط تونستم یکیشو انجام بدم که اونم در حد گفتن دوستت دارم بود. زود غلاف رو جا ن و فکر خب عیبی نداره، فردا... اما باز هم فردا نمی شد. کار پیش می اومد... باید دنبال یه تکه نون بود، خونه باید تمیز می شد، قبض برق عقب می افتاد اگه اونروز پرداخت نمی شد، بچه ات مریض بود و وقتی برای فکر برای تموم شدن روز آ زندگی نمی موند ووو

کلآ باید بگم تمام اون روز با ناامیدی گذشت... و همیشه عقیده دارم که انسان با امید زنده هست. اینکه آدم فکر کنم فردا میمیره، انگیزه ای بهش نمیده که حتی از سر جاش ت بخوره، چه خواسته بخواد لیست آرزوهاشو عملی کنه. پس این ذهنیت رو قویآ رد می کنم چون این نظریه نه تنها به زندگی آدم روح نمیده، بلکه ته مونده ی روح و جونشو هم می گیره.

ولی امروز یه تصمیم جدید گرفتم. می خوام یه لیست درست کنم از کارایی که دلم می خواد در دراز مدت انجام بدم و تا رسیدن به اونا، به کارای کوچیکم هم برسم.

اگه بخواین یه لیست از کارهایی که دلتون می خود تهیه کنید، چی دلتون می خواد؟

اگه دوست دارید بنویسید وگرنه فقط براتون آرزو می کنم بهشون برسید و موفق بشید.